zondag 17 september 2017

244 Zooi





De hoofdkleur deze week grijs en moedernatuur huilde dikke tranen, het was soms alsof er boven in de hemel een kraan openstond en dan zeker geen waterbesparende. Kortom het was nat, kil en herfstachtig met af en toe gouden zonnestralen.

Vorig jaar om deze tijd nog volop zomer was, ik blijf hopen op een mooie nazomer.

Voor mij had de afgelopen week ook een gouden randje. Mooie ontmoetingen met mensen van weleer brachten herinneringen boven en kleurden een regenboog met heldere kleuren door die tranentrekkende herfstweek. Dat geeft de mens een energie-boost en dat is een mooie ervaring.


Speelgoed, Deens merk OyOy


Maar tussen de druppels door stond, in verband met de komende opknapbeurt hier in huis, ruimen op het programma. Het plan is in mijn huis een Scandinavisch sfeertje te creëren en om daar te komen gaat er veel de deur uit. En om zooi te lozen had ik een plaatsje gereserveerd op de Franse markt, een kofferbak-fair. Ik had vooraf spullen geselecteerd en naar mijn berging gebracht en in huis stonden nog bakken klaar om te vullen. Het is leuk zo’n dagje markt, maar het is ook een hoop geregel.

Moedernatuur was het duidelijk niet eens met mijn manier van opschonen met haar dikke tranen wist ze de boel aardig in de war te schoppen. Het terrein werd afgekeurd en de markt werd afgelast, ik pakte toch mijn kofferbak en bracht mijn handel naar de plaatselijke kringloop.

De opbrengst was nihil, maar de ruimte in huis een heilzame beloning.


Noors design


In Noorwegen werd ik geraakt door de rust en de ruimte die het land van nature heeft, maar er was meer. In de prachtige winkels in Bergen zag ik die rust en ruimte ook terug in de mooie design woonaccessoires. De materialen en de kleuren waren zo bijzonder, zo puur. Wat mij zeker ook is bijgebleven dat er heel veel natuurlijke materialen werden gebruikt. In Scandinavië is men veel meer bezig met natuur en milieu dan in ons kleine landje. Dat zie je terug in alles, ook in woontrends en dat sfeertje zou ik zo graag hier in huis willen creëren.


Historisch centrum Bergen, Noorwegen


Maar dat is geen eenvoudige opgave, daar gaat nog veel tijd in zitten, maar dat heb ik er graag voor over. Het roer gaat om en dat mag best wat tijd kosten, gelukkig heb ik twee rechterhanden en een creatief brein en dat gaat mij zeker helpen.

Ik bekeek de afgelopen week, op een regenachtige dag mijn foto’s van die prachtige Noorse vakantie terug en opnieuw werd ik geraakt door de kleuren van Bergen. Het historische centrum is zo bijzonder, die kleurencombinatie van de huizen en van de vismarkt zullen mij altijd bij blijven.


Vismarkt Bergen, Noorwegen


De foto’s inspireerden mij en inmiddels is mijn moodboard uitgebreid met de kleuren die de kussens moeten krijgen. Ik herken in die kleuren, ook de kleuren van mijn favoriete specerijen en de kleuren van worteltaart. Als dat maar goed gaat.

Ik besloot mijn zoektocht naar de juiste kleuren voor kussen te starten in het centrum van Rotterdam, gewapend met paraplu ging ik op weg. Met de Metro en een heerlijk relaxed half uurtje volgde, geheel verzonken in het boek “Toen het donker werd” (klik) , vergat ik alles om mij heen. Ook dit boek van Simone van der Vlugt heeft een verslavende werking met als gevolg dat ik mij te laat realiseer dat ik had moeten uitstappen. Ik zie de humor er wel van in, het is niet de eerste keer dat dit mij overkomt.


Woonwinkelen in Bergen, Noorwegen


Ik slaagde die dag en kocht mooie wol in een warme kleur en een grove linnen stof voor kussens. Natuurlijk ben ik inmiddels al begonnen met haken en die linnen verwerk ik in de komende week.

Langzaamaan begint er een Scandinavische flow in mijn lijf te ontstaan en het is fijn dat de beelden in mijn hoofd vorm krijgen. Ik heb het een en ander voor ogen en hoop dat het uiteindelijke resultaat mij de rust en ruimte zal brengen die ik in het hoge noorden heb ervaren. Wellicht zal oktober, de maand die al jaren Woonmaand is, mij nog meer inspiratie zal brengen.


Bijzondere Scandinavische kleuren


Het leven van een mens kent vele facetten, mijn leven is de laatste jaren drastisch veranderd. Geen mens blijft hetzelfde door de jaren heen, het is dus niet zo wonderlijk dat ook mijn huis aan verandering toe is.

Terwijl ik dit schrijf hoor ik in een commercial op de achtergrond: “Laat emotie zien, niet je leeftijd!”, ik had het niet passender kunnen bedenken.


In welke woonstijl voel jij je thuis?


Doordenker:

Tegenslagen zijn er om te groeien.


Ouwe zooi, warm en mooi


In de Spotlight:


Puur zijn ook de waren die je kunt kopen op de Rotterdamse Oogstmarkt. Het is een tweewekelijkse boerenmarkt met regionale en seizoensgebonden producten. Een bezoek zeker waard. Waar en wanneer:

Zaterdag 7 oktober              10.00 uur                 Noordplein
Zaterdag 21 oktober           10.00 uur                  Noordplein
Zaterdag 4 november         10.00 uur                  Noordplein
Zaterdag 18 november       10.00 uur                  Noordplein


Proef de sfeer van Marrakesh in Rotterdam van 22 t/m 24 september in het Museumpark. Voor de vijfde keer wordt dit cultureel festijn georganiseerd er zijn, hartverwarmende verhalen, spetterende muziek, culinaire talkshows, comedy en niet te vergeten heerlijk eten. Dompel je eens onder in Arabische sferen, geuren en kleuren.





Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Elly Embregts
©Happy Earl Grey


Waardeer je mijn wekelijkse blog? Deel dan de link!

zondag 10 september 2017

243 Bomen






Achter mij een week met hindernissen en daar wordt een vrije vogel als ik niet vrolijk van. Maar er zijn ergere dingen en er bleef genoeg tijd over om eens lekker ouderwets te bomen.

De afgelopen weken ondervond ik steeds vaker ellende bij het gebruik van mijn laptop, het Wifi-signaal viel steeds weg en ik kan jullie wel vertellen dat dat niet goed is voor je humeur. Een leek als ik denkt dan altijd als eerste aan eigen onhandigheid, twijfel slaat toe, maar uiteindelijk ben ik een paar weken geleden maar eens gaan bellen. De dame aan de lijn, hoewel die omschrijving tegenwoordig ook niet meer klopt. Of ze moet daadwerkelijk aan het lijnen zijn geweest, maar nu dwaal ik af en omschrijf het anders.


Het Park, Rotterdam


De dame van de helpdesk vertelde mij dat ik waarschijnlijk op een overbelast kanaal zat en nadat ze mij met een ander kanaal verbond leek het erop dat het goed bleef gaan. Maar helaas de problemen bleven, hoewel iets minder, herhaald terugkomen. Dus maar weer gebeld, toen werd mij verteld dat het mijn signaal heel zwak was, mmm…

Zelf vind ik mijn signalen altijd wel sterk, maar goed ook dat is een ander verhaal.

Afgelopen maandag zat ik aan huis gekluisterd, de Wifi-man kwam. Er was een duidelijke afspraak gemaakt, maar toch ben ik dan anders thuis dan normaal, je wacht en dat is voor een vrije vogel ongemakkelijk. Ik dook die maandagochtend al vroeg in mijn foto-collectie voor een item voor mijn volgende blog, daar had ik geen Wifi voor nodig.


Park Villa Gorghese, Rome


Al scrollend door de jarenlang gemaakte foto’s kwam ik veel foto’s van stadsparken tegen. Ik heb iets met bomen, bomen in de vrije natuur, maar ook bomen in oude stadsparken. Van die parken waar mensen in een drukke stad in alle rust tot zichzelf komen, picknicken met de hele familie of gewoon heerlijk een boek lezen.

Ik weet niet of jullie die tik herkennen, maar ik heb iets met die oude bomen die buigen als stokoude reuzen of achteroverleunen en hun verhalen kreunen.

Ik ga niet zover dat ik met bomen praat, maar er zijn ook mensen die dat doen. Misschien vinden zij nergens anders een luisterend oor of dulden ze geen tegenspraak, Wie zal het zeggen, leuke woordspelling, misschien zeggen die bomen het wel.


Rome (naam stadspark onbekend)


De bel ging toen ik door Rome dwaalde en de Wifi-man trad binnen om mijn kanalen door te meten. Wat ongemakkelijk keek ik toe. De man zei niet veel en tuurde op zijn draadloze meetapparatuur er werden wat draadjes verbonden en de uiteindelijke conclusie, verouderd. Tja leeftijd gaat meewegen, dat geldt voor alles. De router werd vervangen, de klus was geklaard en ik zwaaide de Wifi-man met een brede glimlach uit.

Ik zwierf deze week door de stadsparken van Amsterdam, Rome, Londen, Praag, Malaga en natuurlijk Rotterdam. Het was nog niet eenvoudig om de juiste foto’s te kiezen voor mijn collages voor deze week. En ik realiseerde mij dat de techniek nog te wensen overlaat, het is jammer dat ik de verschillende geuren inclusief geluiden per stad er niet bij kan voegen, want ook die is per stad anders.


Park Buckingham palace, Londen


Na de Wifi-man kwam de dag erna de schilder, een boom van een kerel. Een schildersbedrijf is hier de volledige buitenkant van het appartementencomplex aan het schilderen, maar voor de draaiende ramen moet je thuis zijn, die worden vanuit huis geschilderd, dat is natuurlijk ook veel mooier, dus dat was de volgende hindernis van de afgelopen week. De vers geschilderde ramen moesten een aantal uren open blijven staan en ik kon de deur niet uit.

De volgende ochtend begaf de douchekop het, ineens spoot het water alle kanten op, ik belde ik de loodgieter en natuurlijk was ik blij dat hij diezelfde middag kon komen met een nieuwe douchekop. Hoewel ik daarmee weer een hindernis kreeg opgeworpen en je zou denken, alle dingen komen in drieën. Maar de volgende dag zou ook de rookmelder nog worden vervangen, die afspraak had ik al een keer verzet en dus ging ik ook die vierde dag in de wachtstand.


Stadspark Malaga


Maar voordat jullie echt medelijden met mij gaan krijgen, kan ik jullie vertellen dat ik ook nog gezellige afspraken had staan en lekker kon bomen over wat was, wat is en over wat nog gaat komen. Zag ik de film waarover ik vorige week schreef, ging ook nog lekker uit eten, ik begon aan een nieuw boek waarover jullie later vast meer horen en zag sávonds o.a. het heerlijke ontspannen programma: Hello Goodbye, terug op de buis.

Ook dat laatste is een achterhaald gezegde, er is geen buis meer te bekennen in de huidige kijkkast, die nog wel tv genoemd mag worden.


Stadspark Praag


En terwijl ik dit alles schrijf, bedenk ik dat er veel hindernissen waren deze week. En hoewel er veel bomen op de weg lagen, was er toch nog genoeg ruimte om te genieten. Je kunt er moeilijk over doen, maar het is maar wat je er zelf van maakt en hoe je het bekijkt.

De ramp die orkaan Irma veroorzaakte, dat is pas een hindernis waarover je mag klagen. Ik hoop dan ook dat jullie iets overmaken aan het Rode Kruis (klik) op giro 5125 voor de getroffenen van die gigantische ramp.


Welk stadspark is jou bijgebleven en waarom?


Doordenker:

Pieker niet … het loopt toch anders.


Vondelpark, Amsterdam


In de Spotlight:


In Rotterdam is september Parkenmaand hetgeen betekend dat in alle parken van Rotterdam el iets te doen is. Workshops, wandelingen, yoga in de buitenlucht, er is werkelijk van alles te beleven. Kijk voor het volledige programma op de site.


Als je een kattenliefhebber bent dan mag je deze tentoonstelling niet missen. Cat Love is in de Kunsthal te zien van 6 september t/m 14 januari en is zowel voor jong als oud een aanrader.


Nog een aanrader voor kattenliefhebbers, de film Kedi (klik voor de trailer) is een aandoenlijke en knuffelbare documentaire over het kattenbestaan in Istanboel. Kedi is nu te zien in mijn favoriete filmhuis, Lantaren Venster in Rotterdam, maar vast ook bij jullie in de buurt





Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.

Liefs,

Elly Embregts
©Happy Earl Grey




Waardeer je mijn wekelijkse blog? Deel dan de link!

zondag 3 september 2017

242 Kijk





Het is zondag laat in de middag en in Rotterdam komt er een einde aan de 40e Wereldhavendagen editie. Ook dit jaar bezochten honderdduizenden bezoekers verdeeld over drie volle dagen dit werelds-evenement. Dit jaar was ik er niet bij, soms loopt dat zo, je kunt nu eenmaal niet overal tegelijk zijn.

In de afgelopen week belandde ik vrij onverwachts in het land van Bartje (klik), ik was in Drenthe.


De zomer loopt ten einde


Bartje Bartels is de hoofdfiguur uit de boeken van Anne de Vries (klik). Het is een jongetje dat opgroeit in een arm Drents landarbeidersgezin en dat zich steeds minder wil schikken naar zijn lot. Bartjes beroemd geworden uitroep als moeder bruine bonen opschept en vader oproept tot gebed: “Ik bid niet veur brune bonen” is exemplarisch. De boeken van de Vries over Bartje zijn in het Duits, Zweeds, Fins, Deens, Noors, Tsjechisch en Hongaars vertaald. In 1972 bewerkte Willy van Hemert (klik) de verhalen naar een dramaserie voor televisie. Het werd een legendarische serie die mijn generatie zeker nog duidelijk voor ogen zal staan.

De zomer zit nog in de lucht en de natuur is op dit moment prachtig. Door alle Hollandse zomerbuien is het gras nog heldergroen en er bloeien nog volop zomerbloemen. De maïs staat hemelhoog, de bramen kleuren naar een diep donkerpaarse kleur en de paddenstoelen schieten als paddenstoelen uit de grond. Augustus ligt achter ons en september is klaar om de herfst met open armen te ontvangen. Kortom het was genieten van die onverwachtse dagen in Drenthe.


Paddenstoelen schieten uit de grond


Er werd gewandeld en gefietst, maar ik kwam wederom tot de conclusie dat ik anders de wereld in kijk als ik aan de wandel ben. Fietsend moet je op een andere manier alert zijn. Bovendien is het gemakkelijker fotograferen als je loopt, maar bij het maken van veel foto's gaat dat ten koste van het aantal kilometers. En gek genoeg zie ik dan thuis bij het bewerken en collages maken van de foto’s weer andere verrassingen, die ik niet eerder had gezien. Maar daar kom ik later nog even op terug.


Je kunt kijken en kijken


Het werden dagen met een nostalgisch randje, een feest van herkenning met babyboomers onder elkaar.

In Cultureel en historisch Streek- en Handkarrenmuseum De Wemme in Zuidwolde is naast de vaste collectie dit jaar een leuke tentoonstelling over de roerige jaren zestig te zien. Al voor we naar binnen gingen zagen we het spandoek, “Beter langharig, dan kortzichtig”.


In de jaren ’60 breekt een nieuwe tijd aan en de bestaande orde wordt overhoopgegooid. Jongeren schoppen aan tegen alles wat volgens hen hard aan verandering toe is. De haardracht en kleding veranderd, de houding tegenover seks wordt losser, ook door de komst van de pil. Nozems, hippies en provo’s trekken door hun outfit en ideeën veel aandacht en de uitdrukking “Langharig werkschuw tuig” werd geboren. Het straatbeeld en de muziek veranderde drastisch. Ook binnenshuis zijn er complete veranderingen door o.a. de komst van televisie, de koelkast, wasmachine en telefoon. De welvaart nam toe, alles moest anders en er werd heel veel anders.


Museum De Wemme


Een bezoek aan een museum vol herinneringen maakt los wat je ergens op zolder nog hebt liggen, in je persoonlijke bovenkamer wel te verstaan. Maar het kijken naar je eigen historie toont ook de andere kant van de medaille, het klimmen der jaren en dat doet je beseffen hoe snel de tijd wegtikt.

Maar het land van Bartje had naast museum “De Wemme” nog veel meer onverwachtse verrassingen in petto.


Orvelte


Toen we een dag later museumdorp Orvelte bezochten waren we daar duidelijk niet alleen. In het prachtige museumdorp kwamen die dag vanuit de hele wereld leden samen voor de 54ste Internationale van de BSA-ownersclub (klik). Er waren oude en wat nieuwere BSA-motoren te zien, de avond ervoor had Benny Jolink de leden toegezongen. Natuurlijk liepen we een rondje langs de motoren en ik herkende, gezien de gemiddelde leeftijd van de BSA-owners, de nozems, hippies en provo’s van de jaren ’60.


BSA-owners onder elkaar


In Orvelte (klik) is natuurlijk veel meer te zien, je stapt er terug in de tijd. Het levendige monumentendorp bestaat uit een verzameling aan Saksische boerderijen en rustieke gebouwen. Het ademt de sfeer uit van een 19e -eeuws Drents esdorp. Wij brachten o.a. een bezoek aan de bakkerij, de Pannenkoeken-professor en zagen de herder met hond de schapen hoeden. In de winkeltjes artikelen uit lang vervlogen tijden, de geuren van toen maken de beleving nog reëler. Maar, en dat verbaasde mij, in het plaatselijke restaurant stonden de bruine bonen van Bartje niet op de menukaart.


Stillevens in Orvelte


Er werden veel herinneringen van zolder gehaald en je mag het oubollig noemen, maar ik kan daar heel erg van genieten. Eenmaal thuis kijk ik naar de gemaakte foto’s en of jullie iets bijzonders is opgevallen weet ik niet, maar mij verbaasde het dat ik het ter plekke niet had ontdekt.


De dames in het groen

De kalveren stonden mij verbaasd aan te kijken bij het maken van de foto’s, een voor een kwamen ze dichterbij, koeien zijn altijd nieuwsgierig. De een was nog mooier getekend dan de ander, na al die jaren vind ik de oorbellen die ze dragen nog altijd belachelijk. Ze zijn nog mooier zonder die gele labels, maar ik besef maar al te goed, wat ooit was komt nooit meer terug.

Ik kijk thuis naar mijn foto’s en zie tot mijn grote verbazing een sneeuwwit hartvormige tekening in de vacht van een van de dames.

Kijk, je kunt kijken en kijken, maar wat je ziet is niet altijd datgene wat je echt ziet.


Hadden jullie het gezien?



Doordenker:

Zie niet wat je denkt te zien, maar zie wat er is.


Mooie meid met een bijzondere kop


In het Spotlight:


Het cultureel seizoen staat weer aan start en tijdens de Rotterdamse uitdagen die van 8 t/m 10 september worden georganiseerd kun je een heel weekend lang bekijken en beleven wat er in Rotterdam allemaal op cultureel gebied gaat gebeuren. Rotterdamse theaters, musea en andere culturele instellingen presenteren een voorproefje van wat ze allemaal te bieden hebben in het nieuwe seizoen.


De film die ik in de komende week zeker ga zien is Tulip Fever, een film van de makers van Shakespeare in Love. De film vertelt het verhaal over ware liefde en speelt zich af tijdens de tulpenmanie in Amsterdam tijdens de zeventiende eeuw. Een tijd waar tulpen meer waard zijn dan goud.





Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.
Liefs,

Elly Embregts

©Happy Earl Grey

zondag 27 augustus 2017

241 Ruimte





De zon heeft ons weer verwarmd de afgelopen week en dat laat het bloed weer harder stromen. Onverwachtse wendingen maken mijn leven één groot avontuur en daar hou ik van.

Ik heb de uitgang in het behangdoolhof eindelijk gevonden en er is een einde gekomen aan mijn zoektocht. Maar nu de zon schijnt staan mijn plannen ineens weer in de schaduw, nog even genieten van de zomer nu het nog kan en hup, naar buiten.

Het is een festival van niveau en een al heel lange traditie, in Het Park in Rotterdam was vorige week “De Dag van de Romantische Muziek” en wellicht zijn er mensen die denken: Ik hou daar niet van, maar het is echt een unieke ervaring om daar eens bij te zijn. Mijn foto’s geven je een indruk van het festival van vorige week zondag.


De Dag van de Romantische Muziek Rotterdam


Het is warm en druk op de piazza en zodra ik buiten stap voel, ruik en beleef ik de stad. Op de Mercato Vecchio staan fruit- en groente verkopers en de geur van het zoete zomerfruit vermengt zich met de menigte. Ik hou van Florence en het is een waar genoegen om hier onverwachts rond te dwalen, zo vrij als een vogel, ook al is er door de drukte niet zo heel veel ruimte meer vrij.


Rotterdam 2017??? Het moet niet gekker worden


Tijdens de zinderende zomerdagen blijven de luiken gesloten en is het huis donker en koel. Als ik in de vroege ochtend de luiken open denk ik aan het gedicht dat op de eerste pagina stond:

Ik ben verlost en kan me niet bevrijden
Ik heb houvast en raak toch van de wijs
Ik voel me levend en gestorven beide:
Ach, liefde is zowel hel als paradijs!
Francesca Petrarca (1303 – 1374)

Het hoogste punt biedt je een adembenemend uitzicht over de stad. Het is als een fresco, uitgevoerd in oranje bruine en zachtgele tinten, een en al daken, kerktorens en kloosters en de Arno beweegt zich als een zilveren lint langs de stad. Prachtig!


Er is veel tijd en aandacht besteed om op De Dag van de Romantische Muziek goed voor de dag te komen


We vervolgen onze weg naar Bologna, naast mij voel ik beweging en dan hoor ik ergens ver weg: “Is deze plaats vrij?”, ik kijk enigszins verward op.

De vrouw die naast mij in de Rotterdamse metro kwam zitten begrijpt het, als ik haar vertel dat ik helemaal in mijn boek opging. “Wat lees je”, vroeg ze belangstellend en ik vertel haar over mijn boek. Het boek: Ginevra, is een historische roman, geschreven door Simone van der Vlugt (klik) . Het is een prachtig Italiaans liefdesverhaal.

Florence 1394. De zestienjarige Ginevra wordt stapelverliefd op de intelligente Antonio, maar wanneer hij Ginevra’s vader om haar hand vraagt weigert die. Er doen geruchten de ronde over de verlichte ideeën die Antonio eropna houdt. Ginevra ziet slechts één uitweg, er vandoor gaan met haar grote liefde. Ze komen echter niet ver en haar vader dwingt haar te trouwen met een rijke weduwe. Maar dan breekt de pest uit en niemand is zijn leven nog zeker.


Aanrader!


De vrouw naast mij in de metro las ook graag het werk van Simone van der Vlugt en het boek: De Lege Stad, had zij in een adem uitgelezen. Over dat boek schreef ik ooit in blognummer 126 Geraakt (klik) , het is een boek dat over het bombardement in Rotterdam gaat.

De vrouw, was van mijn leeftijd en was ook geboren in Rotterdam, ook haar ouders hadden nooit veel gesproken over die rampzalige dag in de Rotterdamse geschiedenis.


Het gaat niet alleen om muziek, maar zeker ook om zien en gezien te worden


Ik had mijn digitale boekenkast maar in mijn tas gestopt, want ook toen de vrouw was uitgestapt, kon ik de weg naar Florence niet meer terugvinden. Mijn gedachten gingen uit naar de schrijfster van die prachtige boeken, die door zoveel fans wordt geprezen. Wat moet dat toch een fantastische ervaring zijn, als er zoveel mensen worden geraakt, door de letters die je als auteur in één boek samenvoegt en je lezers daar telkens weer over praten.

Een historische roman, romantische muziek en een park vol mensen en dan toch nog genieten van de ruimte die Het Park midden in de stad ons biedt.


En alles mag, niets is te gek


Zoals ik aan het begin al schreef bezocht ik De Dag van de Romantische Muziek, maar als je denkt dat daar alleen klassieke klanken te horen zijn, dan heb je het mis. Op een klein veld streek ik neer bij het UkeleleParadijs (klik) en dat was een feest voor jonge en oude oren. Het kampvuur ontbrak eraan, maar het was het ultieme country-kamp-gevoel bij het horen van de Ukelele klanken. En het leuke was dat iedereen kon meespelen, Jan & Els van het Ukelele Paradijs hebben een bijzondere manier gevonden om iedereen te leren om op de Ukelele te spelen. Een geluksmoment kan zo puur zijn, dacht ik als Amuzikaal mens toen ik op die plek om mij heen keek.


Ukelele plezier met het Ukelele Paradijs


Het Ukelele Paradijs is een mooie organisatie, die op uitnodiging ook scholen bezoekt en daar geweldige Ukelele-lessen organiseren. Het is een organisatie met een droom, een eigen pand in Rotterdam en daarom zijn ze dringend op zoek naar sponsoren. Willen jullie hun droom helpen verwezenlijken, kijk dan op de site (klik) en koop ook een baksteen.

Als jullie deze blog lezen ben ik geheel onverwachts weer op pad gegaan, naar de ruimte die Drenthe biedt. Gewoon omdat het kan en niets mij tegenhoudt. Zodra ik terug ben in de loop van de week, haal ik mijn klusplannen weer uit de schaduw en ga ik met frisse moed weer verder.

Je kunt best uitstellen tot morgen, als je morgen maar weer verder gaat daar waar je was gebleven.

Welk boek vergeet jij nooit?



Doordenker:

Gun ook een ander de ruimte om dicht bij zichzelf te blijven


Het huiswerk is mooi gemaakt voor dit speciale festival


In het Spotlight:


Op 1, 2 en 3 september 2017 kunt je overal in en rondo de stad Rotterdam de Wereldhavendagen ervaren. Het programma is inmiddels bekend en er zij weer bijzondere excursies te maken. Tip: Reserveer nu al een excursies om teleurstellingen te voorkomen. Maak die dagen gebruik van het openbaar vervoer en van de diverse vaarmogelijkheden die op die dagen mogelijk zijn.


Als je een kattenliefhebber bent dan mag je deze tentoonstelling niet missen. Cat Love is in de Kunsthal te zien van 6 september t/m 14 januari en is zowel voor jong als oud een aanrader.


Nog een aanrader voor kattenliefhebbers, de film Kedi (klik voor de trailer) is een aandoenlijke en knuffelbare documentaire over het kattenbestaan in Istanboel. Kedi is nu te zien in mijn favoriete filmhuis, Lantaren Venster in Rotterdam, maar vast ook bij jullie in de buurt




Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.
Liefs,

Elly Embregts

©Happy Earl Grey

zondag 20 augustus 2017

240 Papierwerk






Zoals ik vorige week al schreef was ik toe aan even helemaal niets en meestal ga ik eraan voorbij, maar deze keer luisterde ik naar het innerlijk gefluister. Het weer was er ook wel naar om even in de pauzestand te staan, ik deed alleen de noodzakelijke dingen in huis en verder eigenlijk niet veel.

Hoewel, niets is wel erg minimaal.

Mede doordat ik twee rechterhanden bezit, een creatief brein, een voorraad hobbyartikelen en papier, is er altijd wel iets leuks te prutsen. Ik fröbelde onder anderen wat cadeautjes voor de party’s die ik in het vooruitzicht had.


Papierwerk om te geven


Hebben jullie dat ook, dat iets geven je beter afgaat dan iets ontvangen? Iets leuks geven waaraan ik met plezier aan heb geprutst, geeft mij altijd veel voldoening. Maar een cadeau krijgen maakt mij altijd enigszins verlegen. Hoewel dat ook niet het meest geschikte woord is, misschien ben ik gewoon een betere gever dan een ontvanger.

In de pauzestand met een boek is voor mij geen straf, zeker niet nu een boek in mijn huis geen papierwerk meer is, maar een e-reader met daarop een volledige bibliotheek. Natuurlijk is een echt boek ook heerlijk, maar je moet met je tijd meegaan en dus gebruik ik al jaren een e-reader.

Ik kan volledig in een boek verdwijnen en de wereld om mij heen vergeten als ik een heerlijk boek voorhanden heb en dat had ik deze week.


Een aanrader


Het boek in kwestie: Als we elkaar terugzien, is geschreven door Kristin Harmel. Het is een meeslepend verhaal over generaties die worstelen, elk met hun eigen bagage om te overleven. Voor de lezers van De Bakkersdochter en Het Familieportret, zeker een must. Het is een prachtig boek, dat ik niet snel zal vergeten.

In het kort het verhaal:
Een columniste denkt alles kwijt te zijn, haar baan, haar familie en haar grote liefde. Dan ontvangt ze van een anonieme afzender een mysterieus schilderij, een aquarel met het portret van een vrouw. De vrouw herkent ze meteen, het is haar grootmoeder. Er zit een handgeschreven briefje bij het pakket met de boodschap: Hij is altijd van haar blijven houden.

Handgeschreven brieven en briefjes, daar heb ik op zich al iets mee. Misschien romantiseer ik het te veel, maar ik blijf een handschrift nog altijd van onschatbare waarde vinden. Ik bewaar zelf ook een aantal waardevolle handschriften met warme herinneringen.

Het boek is een hartverscheurend mooi verhaal over relaties, vergeving en de waarde van familiebanden. Het bevat geschiedenis, de Tweede Wereldoorlog, kunst en liefde in verschillende relatievormen. Het is bijna teveel voor één boek en toch is de schrijfster daarin enorm goed geslaagd. Ik vind het een meesterlijk verhaal, waarin een zoektocht in het heden prachtig wordt afgewisseld met een tragisch verhaal in het verleden.

Het gaat ook over Duitse krijgsgevangenen die in Afrika hadden gevochten en in Amerika te werk werden gesteld en dat was voor mij een totaal onbekend gegeven.


Lezen is verslavend (ik in de jaren '60)


Wat ik vooral boeiend vond aan het totale verhaal is dat duidelijk wordt dat familietragedies generaties lang worden meegedragen en daardoor de geschiedenis herhaalt. Relaties worden, zonder dat we het ons vaak bewust zijn, mede gevormd door ons verleden.

Familierelaties, liefdesrelatie, relaties met vrienden of welke vorm van relatie ook, gedijen niet als er sprake is van eenrichtingsverkeer, ook komt naar voren. Een goede relatie groeit alleen als het van beide kanten wordt gevoed, anders sterft het een langzame dood.

Met het lezen van de laatste pagina, het was al diep in de nacht, kwam ik aan het einde van een prachtig verhaal en dan is het afkicken. Het laat mij nog niet los, sommige zinnen blijven hangen. Wij hebben alleen het heden, is naar mijn mening een prachtige doordenker.

Ik besloot de volgende dag, na die laatste bladzijde maar eens iets lekkers te bereiden. Ik was al langer van plan om eens Bananen-pannenkoeken te bakken. Maar er was nog niet eerder iets van gekomen, dat bleek nog niet zo eenvoudig, hoewel het zo simpel leek.


Bananenpannenkoeken


Bananen-pannenkoeken

2 eieren
1 banaan
1 tl. Kaneel
1tl. Bakpoeder
Blauwe bessen of ander beleg naar keuze

Pureer de banaan en mix de eieren, de bakpoeder en de kaneel erdoorheen. Verhit de koekenpan en bak de kleine pannenkoeken goed gaar, alvorens je omdraait. 
Let op: Als ze niet gaar zijn vallen ze gemakkelijk uit elkaar.
Tip: Maak ze niet te groot en draai ze voorzichtig om.

Beleggen met bessen of ander fruit.


Papiervoorraad


Aan een nieuw boek ben ik nog niet begonnen, het vorige verhaal moet nog even bezinken, maar papierwerk genoeg.

Enigszins verdwaasd probeer ik de afgelopen weken een weg te vinden in de wereld van behang, papierwerk van een geheel andere strekking. De tijd begint te dringen omdat er een klus gepland staat in september. Tientallen behangboeken zijn al door mijn handen gegaan en ik vraag mij werkelijk af waarom er zoveel keus is. Het leven is zo eenvoudig niet meer, als je opzoek bent naar de juiste kleur en de perfecte stijl. 

Pinterest is een mooie inspiratiebron, maar ik zie inmiddels door de plaatjes het bos niet meer.


Pruimentijd


In de komende week moet ik eindelijk eens een besluit nemen en mijn keus bepalen. Daarna ga ik starten met ont spullen. Het wordt tijd om de kringloopwinkel te bevoorraden en spullen op Marktplaats te verkopen. Want alvorens in huis veranderingen door te voeren moet er ruimte worden gecreëerd en daarna ga ik restylen.

Aan de komkommertijd komt na het weekend een eind, de scholen beginnen en de pruimentijd breekt aan. Er verschijnen zo hier en daar al paddenstoelen, de pompoenen kleuren de velden. Je voelt het, de herfst is zich aan het voorbereiden.

Het is de perfecte tijd om plannen te maken.

Wat heb jij op de planning staan?



Doordenker:


Papier is geduldig.


Festivals genoeg in de stad


In het Spotlight:


Er zijn nog volop festivals in de stad Rotterdam:

Pleinbios Rotterdam (klik) t/m 27 augustus 2017

Once upon a time in the West (klik) za 26 en zo 27 augustus 2017

Vrije Volk festival (klik) za 26 augustus 2017


Camping Crooswijk (klik) za 26 en zo 27 augustus 2017





Blijf positief, geniet van het leven en deel je geluk.
Liefs,

Elly Embregts

©Happy Earl Grey